Klasy gęstości drewna kominkowego

Poniżej zestawienie ukazujące bezpośrednią zależność między gęstością a wartością opałową drewna. Jedynie drewno iglaste i zaraz za nimi brzoza, nieznacznie odbiegają od tej zależności. Wynika to z trochę wyższej wartości cieplnej drewna tych gatunków (iglaki o 5%, brzoza o 2,5%).

LP  Gatunek drewna       kg/mpu kg/mpu  l/mpu GJ/mpu
w. 25%  d.świeże woda odpar. Wart.
Opał.
25%w.
1  Śliwa   576   10,13
2  Grab   570    700     130   10,00
3  Akacja   530    627       97     9,15
4  Jarzębina   511    700     189     8,98
5  Grusza   504    750     246     8,86
6  Buk   490    750     260     8,40
7  Dąb   470    710     250     8,27
8  Jesion   470    540       90     8,27
9  Jabłoń   468    700     232     8,23
10  Orzech   460    665     205     8,09
11  Wiąz   460    595     135     8,09
12  Klon   447    679     232     7,67
13  Brzoza   440    595     155     7,92
14  Wiśnia   400    630     230     7,03
15  Modrzew   396    585     189     7,30
16  Olcha   370    585     215     6,35
17  Kasztan   367    630     263     6,30
18  Daglezja   367    490     127     6,61
19  Sosna   353    574     221     6,50
20  Osika   324    567     243     5,70
21  Świerk   310    560     250     5,84
22  Topola   309    525     216     5,30
23  Jodła   300    595     295     5,53
24  Wierzba   238    610     372     4,01

Klasyczne gatunki opałowe twardego drewna takie jak grab, buk, dąb, jesion posiadają jedną z najwyższych wartości opałowej właśnie ze względu na wysoką gęstość. Przyjmijmy umownie, że do grupy o wysokiej gęstości zaliczymy wszystkie gatunki drewna kominkowego powyżej 465 kg/mpu. Najczęsciej z tej grupy spotykamy w obrocie buk i dąb. Rzadziej akacja, jesion i grab. Śliwa i jarzębina, chociaż posiadają wybitną wartość opałową, są tu podawane jako uzupelnienie, ze względu na małą dostępność i jedynie lokalne znaczenie. Warto tu zwrócic uwagę na dużo większą gęstość grabu niż buka. Te gatunki często są mieszane. Konsekwencje mogą być spore, na tira załadujemy aż o 6 metrowych skrzyń grabu mniej niż buka. Często ładowność tira jest w związku z tym przekroczona, a producent niesłusznie podejrzewany, że niewłaściwie wysuszył buka. Cena suchego grabu powinna być o 18% wyższa nż buka, trudno to jednak wytłumaczyć przeciętnemu klientowi, ktory kupuje „oczami”. Również akacja wydaje się dość niedocenionym gatunkiem posiadającym wysoką gęstość i wartość opałową wyższa nawet od buka, dębu i jesiona.

Następną grupę tworzą gatunki drewna o średniej gęstości takie jak orzech, wiaz, klon, brzoza, modrzew. Z owocowych należy do niej wiśnia i czereśnia. Umownie zaliczyliśmy do niej gatunki o gęstości mieszczącej się w przedziale: od 395 do 465 kg/mpu. Różnice gęstości nie są tutaj, w porównaniu do pierwszej grupy, aż tak wielkie. Często opinia o wartości opałowej tych gatunków jest, tak jak w przypadku brzozy, krzywdząca i wynika z niewłaściwego przygotowania i przechowywania drewna bardzo podatnego na biodegradację. Brzoza też jest najczęściej występującym z tej grupy drewnem, po niej klon i modrzew. Wiąz, wiśnia, czereśnia spotykane są w obrocie sporadycznie.